Om artikelen op te slaan heb je een account nodig
Samenvatting
Emetofobie komt frequent voor, maar wordt vaak niet als zodanig herkend door patiënten en behandelaars. Deze onbekendheid weerspiegelt zich ook in de vooral anekdotische behandelliteratuur. Allerhande interventies zijn gerapporteerd, maar het ontbreekt daarbij aan een expliciete conceptualisatie van de angst voor overgeven. In dit artikel wordt een kort overzicht gegeven van de behandelliteratuur en van de technische en conceptuele problemen die daarin voorkomen. Vervolgens wordt emetofobie beschreven vanuit het perspectief van de klassieke en operante conditionering. Aan de hand van een casus illustreren we hoe een behandeling er zou kunnen uitzien. Er wordt beargumenteerd dat exposure en responspreventie zich zouden moeten richten op de voorspellers van braken, in plaats van op het braken zelf. Tenslotte komen de theoretische en praktische implicaties van de hier geschetste opvattingen aan de orde.
Summary
CS-exposure works for emetophobia
Emetophobia is a prevalent disorder, whose existence is often unknown to both patients and therapists. The unfamiliarity is reflected by the largely anecdotical nature of the treatment literature. Although a variety of interventions are reported, they lack explicit conceptualisation of the fear of vomiting. In this article a short review of the treatment literature is given, and its related technical and conceptual problems are specified. Next, emetophobia is represented in a classical and instrumental conditioning model. Implications from this model on the treatment of fear of vomiting is illustrated on the basis of the treatment of an emetophobic patient. It is argued that exposure in vivo therapy with response prevention should be directed to the predictors of vomiting, instead of the vomiting event itself. Finally, theoretical and practical implications of the presented treatment model are discussed.
0x gelezen
0x gedownload
0x gedeeld